Oefening baart kunst

Dr Bessel van Der Kolk, auteur van ‘The Body Keeps the Score’ stelt dat onze hersenen letterlijk anders worden gebouwd als we (te veel of te vaak) angst ervaren in de vroege kindertijd. De amygdalae kunnen groter worden waardoor er later sneller een gevoel van overprikkeling is of een constante achtergrond van angstigheid; de hippocampus kan kleiner worden waardoor geheugenproblemen ontstaan; de verbinding met de voorste hersenen waar zelfregulering gebeurt kan zwakker zijn waardoor je sneller ontregeld geraakt en tenslotte: dopamine, oxytocine, adrenaline, cortisol en serotoninespiegels kunnen worden aangetast en deze zijn betrokken bij hechting, vertrouwen, angst en stress.

Dr Stephen Porges (Polyvagale Theorie) stelde in zijn onderzoek met kinderen vast dat vooral 1 tak van het parasypmathische zenuwstelsel onderontwikkeld is bij vroegkinderlijk trauma (met name ‘de ventrale vagus’) en dat je daarop dient te focussen bij therapeutische interventes.

Vijftien jaar geleden werd Anna Verwaal nog spottend ’zweefteef’ genoemd als ze vertelde dat een zwangere vrouw haar baby negen maanden lang emotioneel en spiritueel marineert in een saus die bestaat uit alles wat mama meemaakt en met zich meedraagt. Ook zo worden dus prenatale trauma’s gekweekt.”